Memories uit Frankrijk II

Lac du Der Chantecoq 2001

 

Na een rit van zo'n 750 km, zonder problemen met grenscontroles in België en Luxemburg, zijn we op de plek van bestemming. Aan de overkant steekt de bosrand vaag af tegen de groenblauwe kleur van het water. Lac du Der Chantecoq, een dikke 5000 hectare viswater, gelegen in de haute Marne (Noord-Frankrijk). Golven beuken, voortgestuwd door de harde noordenwind, tegen het dijkje voor het Maison des Pecheurs. Het uitzicht is overweldigend, wat een gigantische binnenzee, een huivering gaat door me heen, ik voel me nietig!

 

Eenmaal binnen in het Maison des Pecheurs prijken foto's aan de muur van grote karpers die ter plaatse gevangen zijn. Wat echter ook opvalt zijn de talloze foto's van grote snoeken (40 +) en snoekbaarzen(30+ pond). We worden geholpen door een gebrekkig engels sprekende Fransman die ons echter zeer correct en snel voorziet van de benodigde vergunningen.

De door ons gereserveerde stek ligt op een landtong in het Bassin Nord, een baai die nog een slordige 325 hectare bestrijkt. Een kaartje geeft aan hoe we er naar toe moeten rijden. Buiten spreken we een Nederlander die de afgelopen week met zijn vriendin bij de haven van Nemours had gevist. Hij had slechts 1 karper gevangen, maar wel eentje van 45 pond! Dat horen we graag…

Op de plek van bestemming kijken we eerst maar eens hoe de stek erbij ligt. De laatste 800 meter moeten we lopend af leggen en kunnen we direct kennis maken met de zuiging van de Franse klei . De stek ziet er goed uit en het water ruikt naar vis. We besluiten de grote spullen naar de stek te roeien, de rest gaat met de kruiwagen die we hadden meegenomen.

 

"Een boot is echt onmisbaar……"


Na een paar uur hebben we al onze spullen ter plekke. Er staat een harde wind en de wolken die overdrijven voorspellen niet veel goeds. In allerijl worden de tenten opgezet, net op tijd want nauwelijks bekomen van alle inspanningen ondergaan we een ware waterdoop. De avond valt snel en we besluiten de hengels alvast in te werpen met een voerplekje van slechts enkele boilies. Zoals verwacht levert de eerste nacht niets op.

De volgende dag wordt gebruikt voor het in kaart brengen en peilen van de stek met behulp van boot en fishfinder. De watertemperatuur schommelt tussen de 9 en 10 graden celcius, vandaar dat we besluiten slechts weinig te voeren.

De hengels worden op verschillende afstanden en dieptes ingezet, voorzien van gekookte hennep met boilies. Naar links vissen we op een afstand van 60 tot 120 meter op een waterdiepte tussen de 2 en 4 meter. Recht vooruit op 120 meter uit de kant en een waterdiepte van 4 tot 5 meter. Schuin naar rechts op zo'n 80 meter voor een geul waar het afloopt van 3 naar 4,5 meter en 1 hengel op rechts, precies in de geul van de naastgelegen baai waar we enkele Fransen vanuit een boot op roofvis zien vissen.

De eerste dagen blijven de runs uit. Belangrijkste oorzaak lijkt vooral de steeds wisselende windrichting en weersomstandigheden. Geen optimale omstandigheden dus.

Frappant is dat ook de feederhengel geen enkele beet oplevert. Maden, maïs en wormen, we hebben het de hele week diverse keren geprobeerd maar geen reactie. Enkele worpen met kunstaas daarentegen leveren twee prachtige baarzen van rond de 50 cm en een klein snoekje op. Vooral de baarzen geven prachtige sport op de lichte spinhengeltjes die we hadden meegenomen.

Dinsdagochtend, ik ben vroeg wakker en zit op mijn stoeltje vanuit de tent over het water te turen, de eerste ochtend heb ik nog een karper zien draaien maar daarna heb ik niets meer gezien of gehoord. Leon heeft gisteren, nadat hij er enige activiteit had gezien, 3 hengels op een ondiepe plaat (de dag ervoor had de zon behoorlijk geschenen op het gedeelte) uitgelegd. Slechts voorzien van een klein handje boilies liggen de hengels nog steeds roerloos op de rodpot……

 

"Een sterke du Der vis………"

Nog voordat de middelste pieper zijn derde piep laat horen, heb ik de inmiddels hevig naar links doorbuigende hengel vast. Eindelijk......... Een tot in het handvat doorbuigende stok en een traag tikkende slip verraadt een zeer sterke vis en ik moet behoorlijk hangen in de 2 1/5 ponds stok. Ondanks dat onderneemt de vis toch nog een serie trage maar krachtige runs, waarbij telkens 15 tot 20 meter lijn van de spoel wordt getrokken . Na een minuut of 5 heb ik de vis onder de kant waarbij hij voor het eerst zijn machtige flanken laat zien. Het afdrillen verloopt verder zonder problemen en het net kan uiteindelijk onder een mooie spiegel geschoven worden. De weging brengt uitkomst, net geen 30 pond maar met zijn 14 kilo op de mat echter een prachtige vis.

Een uur later opnieuw een paar piepen van mijn linker stok, zou het nu dan toch opeens gaan lopen? Het blijkt een hybride van zo'n 50 cm, die blijkbaar geen enkele moeite heeft met een 22 mm boilie. Vervolgens komen er binnen een half uur nog 2 mooie zeelten op de kant van meer dan 50 cm, normaal prachtige vissen om te vangen, maar hun kracht staat in geen verhouding met een zware karperhengel. Ondanks de toenemende activiteiten van zeelt en brasem (elke dag vangen we er wel een paar) blijven de karpers uit.

 
"Wat lijkt zo'n water dan groot…"


Woensdagavond. Het relatief mooie weer van de afgelopen dagen heeft plaats gemaakt voor een regenfront met zwaar onweer, hagel en wind uit alle richtingen. Onze stek verandert langzaam maar zeker in een kleipolder terwijl de barometer en een dalende temperatuur weinig goeds voorspellen.

 

"De nacht valt op du Der….."


We zoeken een stel nieuwe stekken op dieptes van 4 tot 8,5 meter, roeien ons aas uit en strooien per rig een paar handen geweekte boilies (2 dagen in het water geweekt) en wat gekookte hennep.

De nacht brengt ons wederom niets dan rust. Aan het ontbijt onder de paraplu, onder het genot van een dampende bak oploskoffie, besluiten we alle hengels zeker nog een dag te laten liggen. Rond een uur of 10 wordt het plotseling droog en het lijkt erop alsof de wind eindelijk zijn rust heeft gevonden, kracht 3-5 uit zuidwestelijke richting. Ook de barometer loopt nu met sprongen op.

Nog geen uurtje later geeft de rechterhengel van Leon slechts 1 piep. Snaarstrak loopt de lijn door het water, de swinger tikt even tegen de hengel. Leon grijpt de stok en de lome ruk terug betekent karper! De hengel buigt diep door en gedurende de dril stijgt het adrenalinepeil en de angst om de vis te lossen aan een obstakel wordt groter. Gespannen wachtend op wat komen gaat zien we opeens, heel kort, een grote schim aan de oppervlakte verschijnen, wat een massa! De schim duikt direct weer onder en de spanning is nu echt om te snijden. Aan de andere kant van de lijn zwemt een dikke dertiger dat is zeker. Uiteindelijk geeft de vis zich gewonnen, en het net schuift onder zijn imposante lichaam. Hoge dertiger, denken we, als de kale spiegel op de mat ligt. De salter unster wordt gepakt, karper in de weegzak, tok..... geeft de salter aan, door het maximum van zijn bereik, dus over de 20 kilo! Dit is het betere werk en betekent een vis waar we uiteindelijk voor gekomen waren. Een andere unster wordt erbij gehaald, ruim 41 pond en een prachtvis voor Leon is een feit.

 

"Hier waren we voor gekomen…"


Een van de doelen was nu in ieder geval bereikt, een machtige Du Der vis op de kant. Na die veertiger was de hoop natuurlijk helemaal weer terug en het vertrouwen groeide. Echter het mocht niet zo wezen….

We hebben de laatste 2 dagen nog van alles geprobeerd maar behalve een tiental (grote) zeelten liet de karper het afweten. Licht teleurgesteld vanwege het gering aantal karpers, maar voldaan vanwege de prachtige 40 ponder en volledig uitgeput na 5 keer roeien (1,5 km heen en weer terug) met een bepakte boot, pakten we zaterdagochtend de aanhanger en de auto's weer in voor de terugreis. Deze verliep voorspoedig, rond middernacht waren we terug en konden we een heerlijk douche nemen en de klei verwijderen van alle plekken waar deze niet hoorde.

Lac du Der is een prachtig, doch niet eenvoudig water, waar schitterende vissen rondzwemmen. Een goede boot is er een absolute must. Het nachtvissen is er sinds vorig jaar beperkt tot 30 stekken voor 2 personen verdeeld over 5000 hectare indrukwekkend meer.